Blog
Data stewardship
Hoe belangrijk is data stewardship?
De onbezongen helden van het datatijdperk
Elke organisatie draait op drie dingen: data, processen en technologie. We praten eindeloos over de eerste twee. We investeren flink in de derde. Maar er is een stille, onopvallende kracht die alles bij elkaar houdt en we geven die zelden de erkenning die hij verdient.
Ik heb het over de mensen die voor onze data zorgen.
Niet de analisten die data omzetten in dashboards. Niet de datawetenschappers die modellen bouwen. Die rollen halen de krantenkoppen, krijgen de functietitels en spreken op conferenties. Ik heb het over de mensen die ervoor zorgen dat de data waarop die analisten en wetenschappers vertrouwen, überhaupt betrouwbaar zijn. Hoe belangrijk is data stewardship?
Data hebben “verzorgers” nodig, maar behandelen we hen wel naar waarde?
Denk eens na over hoe we denken over andere activa in een bedrijf. We nemen toegewijde professionals in dienst om onze financiën, onze infrastructuur en onze juridische risico’s te beheren. We begrijpen dat een activum dat niet wordt beheerd, in waarde daalt.
Data zijn niet anders. Data van slechte kwaliteit kosten organisaties echt geld: in slechte beslissingen, mislukte migraties, compliance risico’s, en verspilde uren van analisten die moeten opschonen wat al schoon had moeten zijn. Toch wordt “goed databeheer” nog te vaak gezien als iets dat erbij komt, ingeklemd tussen andere verantwoordelijkheden, zonder budget, zonder tijd en zonder duidelijke verantwoordelijkheid.
Drie zaken die deze mensen echt nodig hebben
Als we data serieus willen behandelen als een strategisch asset – en de meeste bedrijven zeggen dat ze dat doen – dan moeten we net zo serieus zijn over de mensen die verantwoordelijk zijn voor het beheer ervan. Dat betekent drie dingen:
Kennis en vaardigheden
Data management is een vak, geen kwestie van gezond verstand. Het gaat om het begrijpen van kaders voor datakwaliteit, metadata, data lifecycle, governanceprincipes en hoe data door systemen stroomt. Deze mensen moeten de kans krijgen om echte expertise op te bouwen – door middel van training, certificeringen, praktijkgemeenschappen en tijd om te leren.
Tijd
Dit is wat het vaakst ontbreekt. Data management – profileren, documenteren, opschonen, normen definiëren, problemen oplossen – kost tijd. Echte, ononderbroken, geplande tijd. Zolang het wordt gezien als iets dat om het ‘echte werk’ heen moet worden gepast, zal het niet goed worden gedaan.
Ondersteuning
Individuen kunnen systemische dataproblemen niet alleen oplossen. Ze hebben steun nodig van het management, duidelijke mandaten en de mogelijkheid om terug te vechten wanneer de datakwaliteit in het gedrang komt door haast of shortcuts elders in het bedrijf. Zonder die autoriteit en ondersteuning loopt zelfs de meest toegewijde data steward tegen een muur aan.
Waardecreatie versus waardebehoud
We hebben een hele economie opgebouwd rond het creëren van waarde uit data. Dat is niet verkeerd; dat is juist het hele punt. Maar waardecreatie werkt alleen als er iets is dat de moeite waard is om te creëren. Elk inzicht, elk model, elk rapport is gebaseerd op data die iemand heeft moeten definiëren, opschonen, documenteren en onderhouden.
Het wordt tijd dat we erkennen dat de mensen die die basis behouden ook waarde creëren, zelfs als die waarde zich uit in vermeden problemen in plaats van indrukwekkende grafieken.
Dus de volgende keer dat je analist op tijd een schoon, betrouwbaar rapport aflevert, sta dan even stil bij wie dat stroomopwaarts mogelijk heeft gemaakt. Ze worden waarschijnlijk niet genoemd in de presentatie.
De strategieparadox: als de grote visie de werkvloer in de weg staat
Er is nog een dimensie die dit probleem scherp in beeld brengt: hoe we als sector onze aandacht verdelen. Een recente observatie op LinkedIn vatte het treffend samen: een post over Data Governance haalde meer dan 9.000 impressies, terwijl een post over datakwaliteit en data-aanmaak nauwelijks 2.350 bereikte. Dat is geen toevallige algoritmische gril; het is een symptoom van wat je “Shiny Object Syndrome” zou kunnen noemen. Governance is de architect: strategisch, indrukwekkend in boardrooms, deel van de Grote Visie. Datakwaliteit en data literacy zijn het loodgieterswerk: onmisbaar, maar weinig sexy.
Dit raakt rechtstreeks aan de situatie van data stewards. We zijn als industrie erg goed geworden in het financieren van governance frameworks, het opstellen van databeleid en het benoemen van Chief Data Officers. Maar hoeveel organisaties investeren even consequent in data literacy voor de mensen die dagelijks de records aanmaken? Hoeveel data stewards krijgen de tijd, de tools en het mandaat om hun werk goed te doen — in plaats van te worstelen met de gevolgen van beleid dat nooit tot op de werkvloer doordrong? Als we alleen de regels vieren maar de mensen aan het begin van de dataketen vergeten, documenteren we slechts onze toekomstige mislukkingen. Strategie zonder uitvoering is een mooi verhaal zonder afloop. De uitdaging is niet om minder aandacht te besteden aan strategie — het is om evenveel aandacht te besteden aan de mensen en processen die die strategie elke dag waarmaken.
Hoe belangrijk is data stewardship in jouw organisatie? Is het een erkende rol of valt het tussen wal en schip? Wil je hier meer in investeren? Contacteer ons.
Ben je benieuwd naar onze diensten? Ontdek ze hier.